Tak się jednak nie stało. Decyzja była ostateczna, nie chciał jej. Dlaczego? Ani Dharma, ani my nie jesteśmy w stanie pojąc tego posunięcia. Dharma to anioł nie pies. Grzeczna, ułożona, subtelna, delikatna w obyciu. Jednak dla tego kto ją w tak okrutny sposób opuścił to za mało. Dharma została sama, bez pomocy, bez swojego człowieka, który był dla niej całym światem.
Pojechaliśmy po sunieczkę. Była tak bardzo spragniona człowieka, że jak tylko zobaczyła w mojej ręce smycz i obroże, była cała moja. Nie interesowało ją już nic, tylko to, że w końcu jest czyjaś.
I tak trafiła do domu tymnczasowego u niezastąpionej Iwonki, gdzie zmieniła się nie do poznania. To pies wpatrzony w człowieka! JAkby chciała odczytać wszystkie potrzeby nowego opiekuna i spełniać je w przeciągu sekundy. Nigdy nie zrozumiemy, dlaczego musiał ją spotkać tak smutny los....
Szukamy Dharmie domu w którym będzie kochana i który będzie potrafił docenić jej miłość...
