[alesniak]

Dzis jak wiekszosc mialam uczestniczyc w Swiatecznych zakupach, juz prawie doszlam do targowiska az tu nagle na drodze pojawil sie kot slaniajacy sie na nogach. Powloczyl nimi, na tylnych lapkach nie ma siersci, z noska i pyszczka wydobywala sie wydzielina, wyszedl z nadzieja na pomoc, ale wszyscy mysla tylko o swietach... Jaki obrus, kwiaty, ciasta, smakolyki, a on biedny cichutko prosil o pomoc... Bez glosu rozmawial ze mna, opowiadal o swojej kociej teragedii, nie ma nawet roku, jest dziki a mimo to patrzyl mi prosto w oczy, zawiozlam go do szpitala dla zwierzat... Nie wiem czy przezyje, te pare dni wczesniej, napewno tyle osob przeszlo obok, pewnie slyszal : "patrz jaki biedny kicus", pewnie slyszal : "ale on paskudny", "zostaw go bo sie czyms zarazisz"... Bede o niego walczyla, jutro jade z nim porozmawiac, napewno bardzo sie ucieszy, bo ja go zabralam, ja go dotknelam, ja uslyszalam jego bezglosne, POMOZ PROSZE...

[jola]

Agnieszko, witamy, cieszę się, że wreszcie się zalogowałaś u nas!
Mam nadzieję, że z kocurkiem będzie coraz lepiej, szczęściarz z niego, że trafił na Ciebie!

[magdalena maria]

Historia bardzo podobna do tej, którą przeżyłam z Szarusiem.... Mam nadzieję, że Twoja zakończy się happy endem...

[Ewelajna ;-)]

I jak ten kociak ????

[alesniak]

Bylam dzisiaj odwiedzic Franka, wyglada calkiem calkiem, ja widzialam go w stanie tragicznym wiec widze poprawe, ale mimo wszystko jeszcze kiepsko wyglada, da rade, ucieszyl sie na moj glos, to najwazniejsze!!!

[Ewelajna ;-)]

No to super, że jest z nim lepiej! Mam nadzieję, że jego organizm będzie wystarczająco silny!

[alesniak]

Wczoraj Franus przeszedl za teczowy most... Nie boi sie juz czlowieka, bo wie, ze potrafi byc dobry i pomocny, ze nie zostawil go na smierc w okrutnych cierpieniach... Franus czul sie potrzebny i kochany i wie co to jest cieplo i spokoj... Kiedys sie z Nim spotkam...

[Ewelajna ;-)]

Tego się obawiałam ;/
No, ale już śpi spokojnie, nie cierpi, nic go nie boli i na pewno jest Ci wdzięczny za okazane serce i pomoc...

[katya]

Agnieszka, a masz jakieś zdjęcie?

[alesniak]

Nie, nie mam zdjecia, stan w jakim znajdowal sie Franio nie nadawal sie na publikacje.

[magdalena maria]

Jak ja dobrze pamiętam to uczucie! Z równie ogromną nadzieją co Ty wiozłam ciężko chorego kota do lecznicy... Żałuję do dziś, że "zgłosił się" do mnie tak późno. Jego umęczone chorobą ciałko nawet jeszcze wtedy nosiło ślady dawnej świetności, i te Jego magnetyczne zielone oczy... Takich spotkań sie nie zapomina.... Śpijcie spokojnie wspaniałe kocury.