Znalazłam was całkiem przypadkiem(choć pewnie nie był to przypadek bo w nie nie wierzę-widocznie coś w tym musiało być-czas pokarze)szukając czegoś w googlach.
Powiem szczerze trochę czasu mi to zajęło ale poczytałam wasze forum i bloga i o waszej działalności nie tylko na waszej stronie i chciałam wam powiedzieć,że jesteście po prostu WSPANIALI!!!!!!!!!!!!!!!!!
Padam do nóg,czapkę z głowy i chylę przed wami i waszą praca czoła salut:
Dlatego się zalogowałam,żeby do was napisać.
Szok,to niewiarygodne,że tylu takich dobrych i empatycznych ludzi zebrało się do kupy,żeby pomagać tym biednym stworzeniom.
Ja też mam psa który pewnie by trafił pod wasze skrzydła gdyby nie ja.
Mój Roki ma 7-8 lat i jest u mnie od 6 lat i nie wyobrażam sobie,że może go kiedyś zabraknąć
Jeśli będziecie chciały to wam mogę kiedyś opowiedzieć jego historię jako przerywnik waszej pracy u was zwane szczęśliwym zakończeniem.
Czytałam opisy waszych prac i zalewałam się łzami jak bóbr,nie wiem,gdzie te potwory skończą ale mam nadzieje,że życie zgotuje im taki los jaki oni zgotowali tym zwierzętom,szczególnie psom.Wierzę,że niebo i piekło jest tu na ziemi i wszystko wraca do nas z powrotem więc marny ich los
Mieszkam teraz w Rotterdamie ale jestem z Łodzi,tutaj mąż ma dobrą pracę więc tu żyjemy w miarę spokojnie.Tutejsza rzeczywistość odbiega bardzo od naszej niestety na korzyść zagranicznej.
Mentalność tych ludzi jest inna,oni są spokojniejsi,widać to szczególnie po psach,które nawet tych agresywnych ras są tutaj potulne i przyjazne.
Mogę wam opisac wiele komicznych dla nas sytuacji jak np.kiedy wyszłam z Rokim na spacer w kagańcu(bo jest wyjątkowo dużym owczarkiem niemieckim,dostałam kiedyś pouczenie za brak kagańca w Łodzi)a było to po raz pierwszy tutaj i wszyscy się rozstępowali przed nami jak rzeka bo się go bali,bo pies w kagańcu to musi być wyjątkowo agresywny,a potem szłam na spacer z synkiem i przed kwiaciarnią leżały sobie dwa wielkie stafordy wyjątkowo milusie ale ja o tym nie wiedziałam i stanęłam jak wryta.Zderzenie naszych światów.
Nie wychodziłam więcej w kagańcu bo mój pies i tak go nie lubił(zresztą który lubi
)i od tamtego czasu ponad 3 lata codziennych spacerów nigdy nie widziałam,żeby jakiś pies miał kaganiec,albo żeby psy się gryzły,wszystkie są bardzo uspołecznione 
Nie będę się rozpisywać,bo nie wiem,czy ktoś to przeczyta,chciałam was tylko pogratulować i powiedzieć,że będę wam pomagać finansowo,w miarę możliwości(bo góry pieniędzy nie mam niestety
)Pierwszy przelew wysłałam w poniedziałek więc chyba już powinien do was dojść,bo idą 3-4 dni.Nie są to kokosy ale zawsze coś dla piesków,które tego potrzebują(oczywiście oprócz swojego ukochanego pana).Trzymajcie się dzielnie,nie dajcie się przeciwnością losu,ani tym bydlakom z którymi przyszło wam walczyć o los naszych milusińskich sercu istot.Głowa do góry,zawsze to jakieś życie uratowane.
Myślami jestem z wami,trzymam kciuki z całej siły i będę śledzić losy waszych zwierzątek,szczególnie psów.
Pozdrawiam
Dorota i Roki też łapę podaję
