[nata]

Florek też ma dom w Gliwicach

Marta, nawet nie mam słów żeby opisać to co zrobiłaś dla tych psiaków. jesteś niesamowita
Edytko nie masz jeszcze jakichś fajnych koleżanek?

[Edyta]

Super, że Florcio też ma domek
A co do zwierzakowych znajomych, to jak na razie nie przychodzi mi do głowy nikt, kto nie miałby już u siebie stworków.., ale nie martw się Natalko jestem czujna
Jutro idę w odwiedziny do Marty i maluchów Już możecie mi zazdrościć, że wyprzytulam Suriczka i będę miała powitalny koncert w wykonaniu Belferka

[jola]

To ja już zazdroszczę...

[jola]

I przekaż, proszę pozdrowienia dla Marty!

[Edyta]

Dzisiaj przekażę pozdrowienia, bo niedługo będę u Marty

[jola]

Co słychać u szczęściarzy?

[Edyta]

Szczęściarze mają się dobrze, jestem częstym gościem u Marty i maluchów
Ja, tak ogólnie, mogę powiedzieć, że Suriczek przytył, teraz to dobrze widać Ponadto już lepiej reaguje na samochody. Niuńka miała ostatnio na szyjce czerwone plamy i strupki, coś tak jakby uczuleniowe, ale o tym to już Marta pewnie dokładnie napisze.. Belfer ma ostatnio suczki w głowie i nawet czasami odmawia kolacji, chyba żeby być w lepszej formie i zrobić na nich wrażenie i nadal młodnieje w oczach

[nata]

dzisiaj późnym wieczorem odszedł Belferek... przegrał walkę z ciężką chorobą, choć dopiero co wygrał szczęśliwe i beztroskie życie razem z Suri u Marty. Marta zaopiekowała się nim, gdy stracił wszystko, była z nim w najtrudniejszych chwilach.
gdy po śmierci byłej opiekunki Belfra szukaliśmy mu domu razem z Suri, nikt nie wierzył że to się uda. oba psy bardzo siebie potrzebowały, Belferek był chory i rozdzielenie z towarzyszką niedoli przyspieszyłoby tylko rozwój choroby. Marta zaopiekowała się obojgiem, czego nigdy jej nie zapomnimy...

[jola]

Pamiętam, jak wszyscy się martwiliśmy, co będzie z Belfrem, kto zechce zaopiekować się starszym, chorym psem... Marta nie zastanawiała się długo, wzięła do siebie Suri i Bellferka, wiedziała, że rozdzielenie tych psiaków będzie dla tego ostatniego wyrokiem. I dostał Belferek kilka miesięcy szczęsliwego, spokojnego życia, był pod stałą opieką lekarską, czuł się kochany...
Marto, dziękuję Ci bardzo za to wszystko, wiem, że podjęłaś jedyną, słuszną decyzję nie pozwalając Belfrowi cierpieć...
Belferek odszedł spokojnie, bez strachu w swoim własnym domu...
Śpij maleńki...

[Olgu]