[moriaaa]

Oczy Safiry mówią wszystko. Opowiadają o lęku, krzykach, być może ciosach. Jej całe dygoczące ciałko opowiada historię psa... psa który nie miał wyboru, psa który musiał żyć tam, gdzie los wybrał. Nie było to miejsce dla Safiry...ona pełna delikatności, subtelności, nie rozumiała świata pełnego hałasu, nienawiści, strachu...Jednak los tak chciał...

Safira przetrwała...

Safira jest u nas od dwóch tygodni. Zmieniła się nie do poznania. Wcześniej wylękniona, dziś rozdaje buziaki na prawo i lewo. Uśmiecha się, radośnie merdając ogonem, wystawia brzuchol do głaskania...poprzednie życie powoli odchodzi w niepamięć...teraz będzie już tylko lepiej

[jola]

Nie poznałam, taka śliczna dziewczynka się z niej zrobiła...

[Tusia]

Piękna!

[Edyta]

Kolejny długoryjeczek, który przeżył koszmar..
Na szczęście jest już uśmiechnięty i bezpieczny

[moriaaa]

Kciuki jutro proszę trzymać

[Tusia]

Ja trzymam podwójnie

[moriaaa]

Ależ zaniedbałam wątek Safirki...przepraszam

Safirka już daaaaawno w nowym domku. Dom cudny Safirka na początku wykazywała lęk separacyjny, nie obyło się bez zniszczonych drzwi , ale jak widać na przykładnie Safiry i jej nowej Rodziny, nie ma problemów nie do przeskoczenia, wystarczy chcieć ZAWALCZYĆ o psa.

Safirka była z Państwem na wakacjach- Bieszczady i Mazury:) Się nasza laleczka podróżniczką zrobiła

[katya]

Piękna i szczęśliwa panna

[Agusia]

Ale z Safirki śliczna panna się zrobiła
Tylko pozazdrościć jej tych terenów, jakie miała do biegania w czasie wakacji