Wychudzona, ze skórą pokrytą ranami, wyciągniętymi sutkami rodziła tyle szczeniąt ile mogła. Co z jej dziećmi się działo nie wiadomo, może były oddawane za kromkę chleba, a może za butelkę wódki. Dopóki zarabiała na siebie mogła zyć na wolnosci. Zachorowała. Przestała byc potrzebna i została oddana. Rozpoczęlismy jej leczenie. Widac jaką ulgę sprawiło jej podanie lekarstw, jak jest wdzięczna za czułe gesty. Sara jest młoda, łagodna i delikatna. Gdy odzyska blask będzie piekną, urokliwą psiną.
Może i dla Sary jest gdzieś ciepła przystań na jaką niewątpliwie czeka.
Jej stan skóry juz sie powoli poprawia. Ta sunia naprawde bedzie wdzieczna za kochajacy domek.
Byłoby tam miejsce dla niej, Oskara i Nestorka, a jakby sie psie chłopaki zgodziły to i Derby mógłby tam hasać. Niestety to mażenia, ale i one czasem się spełniają........... 
