[magdalena maria]

Od dawna chciałam coś napisać na forum, bo jako cichociemna śledzę wszystkie wątki od niemal początku. Dziś w końcu piszę, bo mój pies jest coraz słabszy. Nie wiem czy doczeka swoich 15 - tych urodzin.... Przeczuwam ten ból, o którym piszecie...

[jola]

Na to nigdy nie jest się przygotowanym...Ale jeśli wiesz, że to już niedługo, bądź przy nim, nie pozwól, by odszedł samotnie, bez nikogo bliskiego...
A jeśli cierpi, zrób wszystko by nie czuł bólu...

[Tusia]

Podpisuję się pod wszystkim co napisała Jola. To dwie najważniejsze zasady: nie przedłużać nadmiernie życia psiaka tylko dlatego że chcemy by był jeszcze z nami i być przy nim aż do samego końca. Tak robiłam z moim pierwszym psem Guciem i sędziywym Berdyszem. Oba odeszły z głową na moich kolanach, tulone, głaskane. Czuły mój zapach, słyszały mój spokojny głos. Na płacz przychodzi czas później. Ja staram się by ostatnie co usłyszą nie było moim szlochem. Chcę by czuły się bezpieczne, żeby wiedziały że nic im nie grozi.
Potem jest czas na odpłakanie...
Jeśli nie możemy im pomóc zostać tutaj, pomóżmy im jak najspokojnie przenieść się za tęczowy most.
Chciała bym życzyć Twojemu psu długich lat życia, ale skoro zbliża się jego konic to życzę mu wszystkiego najlepszego w drodze na tamtą stronę.
A Tobie Magdaleno, siły by wskazać mu drogę w to lepsze miejsce.

[magdalena maria]

Bardzo dziękuję za słowa pociechy i otuchy. Jutro napiszę o nim więcej.

[magdalena maria]

Urodził się dwa dni po naszym ślubie, kupiliśmy go gdy miał cztery miesiące... Tłuściutkie szczenię było tym, które sobie wymarzyłam... Urodził się, by towarzyszyć nam przez całe swoje życie.
Pierwszy poważny sygnał o jego kłopotach ze zdrowiem dostaliśmy 5-go listopada 2007. Tego dnia miał mieć usuwany kamień na zębach. Niestety zabieg nie mógł się odbyć ze względu na stan serca. Od tego czasu jest na silnych lekach nasercowych. ( Tego dnia adoptowaliśmy kotkę z wątku Kocie rodzeństwo z Retkini - miała być adoptowana później po jego zabiegu, ale w tym układzie wzięliśmy ją od razu. Był to etap, gdy mieliśmy czwórkę zwierząt dwa psy i dwa koty).
Na tych lekach ciągnie cały czas.
W tym roku na przełomie lutego/marca zorientowaliśmy się, że mój pies bardzo dużo pije... Okazało się, że to początek niewydolności wielonarządowej (nerki i wątroba), która jest na tyle wczesna, że nie wykazuje zmian w badaniach biochemicznych. Oczywiście dostał nowy bukiet leków, a później jeszcze nowe... Chodząca apteka... I tak to trwa... Leki bezdyskusyjnie mu pomagają, ale przecież nie na zawsze... Widzę, że słabnie... Tylko nasza miłość wręcz przeciwnie coraz mocniejsza...

[jola]

Ile ma teraz lat?

[magdalena maria]

A oto bohater całego zamieszania: Flot z Rydzyńskiego Lasu




Tutaj z dwoma z naszych obecnie trzech kotów... U nas też padł mit "żyć jak pies z kotem"...

Tu z naszym najmłodszym 9-miesięcznym kotem...

[magdalena maria]

Ile ma teraz lat?

27-go czerwca skończy 15 lat.... Jak dożyje....

[Tusia]

Piękny pies...

[jola]

To bigielek...Gdyby nie ten siwy pyszczek wyglądałby jak szczeniak. Wszystkie bigielki tak wyglądają...Wiem, co czujesz,ale pomyśl sobie, ile szczęśliwych lat mu dałaś. A w ogóle to te zdjęcia powinny być w dziale galeria. Jeszcze tu nie czas, jeszcze nie...
Jak wstawisz je do galerii to ja pokażę ci zdjęcia Polusi, naszej bigielki.

[katya]

Przenoszę Flocika do Galerii.

[magdalena maria]

Bardzo dziękuję za przeniesienie mojego wątku do galerii, to faktycznie sensowniejsze miejsce, bo chociaż mojemu psu sprawia kłopot m.in. machanie ogonem, bardzo kiepsko wchodzi po schodach (właściwie staramy sie go już zawsze wnosić na nasze drugie piętro), niegdyś niezmęczalny, a teraz ma kłopot ze wskoczeniem na swój fotel ( odkręciliśmy mu nóżki ( fotelowi...) - wygląda idiotycznie, ale psisko daje radę wgramolić się na niego), ma zaćmę, żyje w świecie ciszy, nie odrasta mu sierść zgolona przed pobraniem krwi (6-go marca!), nawet jakoś tak słabo psio pachnie (chyba od tych wszystkich leków) TO WCIĄŻ JEST I CIESZY SWOJĄ PSIĄ OSOBĄ!!!!

[magdalena maria]

To bigielek...Gdyby nie ten siwy pyszczek wyglądałby jak szczeniak. Wszystkie bigielki tak wyglądają...Wiem, co czujesz,ale pomyśl sobie, ile szczęśliwych lat mu dałaś. A w ogóle to te zdjęcia powinny być w dziale galeria. Jeszcze tu nie czas, jeszcze nie...
Jak wstawisz je do galerii to ja pokażę ci zdjęcia Polusi, naszej bigielki.

Tak, mój pies jest biglem. Wciąż, nawet teraz, ludzie mnie pytają czy on duży urośnie, bo te mordy one właśnie takie mają, hm, młodociane...
A co do zdjęć Polusi to doskonale wiem jaka z niej piękność! Wiele razy czytałam wątek Szkielecia i jej zdjęcia tam też są. Chyba mi oprawki okularów zaczęły farbować od łez wylanych nad Nim i jego wzruszającą historią.

[jola]

I Ty magdaleno ciesz się z nim z każdego dnia, każdego spaceru, zapamiętaj te chwile a najlepiej zrób dużo zdjęć, które kiedyś będziesz mogła oglądać i wspominać. I życzę ci takich szczęśliwych dni jak najwięcej.

[jola]

Chyba weszłyśmy sobie w słowo...
Cieszę się, że czytałaś historię Szkielecia, tak po cichu marzyłam żeby zostal nie tylko w mojej pamięci...Bardzo za nim tęsknię ale jak pewnie doczytałaś, nie mogę sobie popłakać bo straszą mnie banem
Mamy teraz trzy psiaki i gdyby nie Polusia to musiałabym otworzyć dom geriatryczny. Przy Poli pozostałe psy starają sie dotrzymać jej kroku, a sama Pola...Ma już rok i 8 miesięcy a wygląda na szczeniaka. Takie są bigle i bardzo bym chciala, żeby Pola dożyła tak sędziwego wieku jak Twój psiaczek. Ale Twój pies pochodzi z jednej z najlepszych hodowli beagle, moja Polcia jest zabrana z pseudohodowli, jakich wiele niestety...