Coś mnie tknęło, żeby po długiej nieobecności tu zajrzeć
Nie wiem co napisać, jest mi bardzo przykro
Pamiętam dzień kiedy pojechałyśmy po nią do tej meliny
Pamiętam jak ze zgrozą oglądałyśmy jej rany i blizny
Potem trafiła do mnie do domu i... po paru dniach nie dałam rady
Jedyny zwierzak, którego musiałam oddać, nie wytrzymałam psychicznie jej wycia i biegania w kółko non stop. A przecież ona była po prostu chora
Według nas Szarotka umarła bez domu, bez swoich ludzi, ale przeciez ona nie wiedziała, że w hoteliku nie jest na zawsze. Dla niej to na pewno był Ten Dom. Nie umarła sama w nieznanym miejscu, tylko u siebie. To zawsze coś.
Śpij spokojnie Szarotko, naprawdę strasznie mi przykro
